سلاااام ... یک هفته نبودم

سلام فرشته کوچکم

شاید بیشتر از یک هفته نتونستم به وبلاگت سر بزنم ، آخه مامان مهربونم شنبه همین هفته یه تصادف کوچیک کردن ، یه ماشین بی حواس عقب عقب اومده و زده بهشون! جالب اینجاست که میگفته دیدمتون!

این هفته من پیش مامان بودم ، با اینکه الحمدلله مشکل خاصی پیش نیومده بود ولی نمیتونن زیاد روی پاشون بایستن ، برای همین رفتم یکم کمکشون کنم ، بعد از مدتها احساس مفید بودن کردم ، هر روز صبح که می رفتم اونجا بعد از صبحانه من می رفتم ظرفا رو میشستم و وسایل و لوازم ناهار رو آماده میکردم و مامان گلم مثل اون وقتا برام کتاب می خوند

با اینکه خیلی حس خوبی داشتم از این توفیق اجباری که بیشتر کنار خانوادم باشم اما پدر گرامی آیندتون هم یه مقدار در عذاب بود! خب اونم دوست داره توی خونش باشه ، کاملا درکش میکنم . ولی منم نمیتونستم تا اومدن سمانه و بابا ، مامان رو تنها بذارم! البته اصلا منو اذیت نکردا! عاقبتش بخیر . اما همین که میدونستم خونه خودمون راحت تره اما مجبوره اونجا هم باشه بخاطر من ، اذیت میشدم.

اما امروز سمانه خونه بود و من با خیال راحت امروز کنار همسری هستم. البته با یک اتاق فاصله!

از صبح که بیدار شدیم ، یا بهتر بگم از ظهر ! و صبحانه! خوردیم بابایی هر از گاهی یه سری بهم میزنه و باز برمیگرده سر لپ تاپش توی اتاق! زندگی خرج داره دیگه

باید تحمل کرد ، منم با بهانه های مختلف میرم بهش س میزنم تا از تنهایی در بیاد

بگذریم... این مدت به تو خیلی فکر کردم ، به اینکه تو چرا باید بخاطر رضایت خدا متولد بشی ،

آخه عزیزم امام زمانمون خیلی تنهاست ، ما که یار نشدیم براشون ! امیدوارم تو یار شی انشاالله ، اونم به خواست خداوند بستگی داره . امیدوارم خدا راضی بشه وبهمون کمک کنه .

امیدوارم که واقعا بتونم تو رو برای رضای خدا دوست داشته باشم ، برای رضای خدا متولد بشی و برای رضای خدا زندگی کنی ... که این به همین راحتی نیست ! اصلا نیست!

امیدوارم بتونم بخاطر رضای خدا ازت بگذرم. چقدر سخته

خب مثل اینکه کار بابایی تموم شد. من برم دل تنگمو تسلی بدم

برامون دعا کن عزیزم . دست پیدا کردن به آرزوهای ما به این راحتیا نیست.

به خدای مهربون می سپارمت ارمغان بهشتم